Pamięć o Krwawej Niedzieli na Wołyniu
11 lipca 1943 roku ukraińscy nacjonaliści z OUN-UPA dokonali skoordynowanego ataku na Polaków w 99 miejscowościach przedwojennego województwa wołyńskiego. Był to dzień, w którym zbrodnia wołyńska osiągnęła swoje apogeum. O świcie oddziały UPA, często wspierane przez miejscową ludność ukraińską, otoczyły i zaatakowały polskie wsie w powiatach kowelskim, włodzimierskim, horochowskim i częściowo łuckim.
W wyniku tych działań doszło do masowej eksterminacji ludności cywilnej – głównie kobiet, dzieci i starców. Ofiary ginęły od kul, siekier, wideł i noży, często podczas mszy świętych w kościołach. Szacuje się, że tylko tego jednego dnia mogło zginąć około 8 tysięcy Polaków. Wsie były palone, a dobytek grabiony. Celem ukraińskich nacjonalistów było nie tylko fizyczne unicestwienie Polaków, ale także zatarcie śladów ich wielowiekowej obecności na Kresach – niszczono kościoły, zabytki i dobra kultury.
Symboliczną datą rozpoczęcia ludobójstwa na Wołyniu jest 10 lipca 1943 roku, kiedy to członkowie UPA rozerwali końmi wysłanego na pertraktacje Zygmunta Rumla, przedstawiciela Polskiego Państwa Podziemnego. Po tej zbrodni rozpoczęły się masowe mordy, które objęły około 4300 miejscowości. W latach 1943–1945 na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej z rąk ukraińskich nacjonalistów zginęło od 80 do 120 tysięcy Polaków. Dokładna liczba ofiar pozostaje nieznana.
11 lipca obchodzony jest w Polsce jako Narodowy Dzień Pamięci o Polakach – Ofiarach Ludobójstwa dokonanego przez OUN i UPA na ziemiach wschodnich II Rzeczypospolitej. To dzień refleksji i hołdu dla pomordowanych, których szczątki spoczywają w bezimiennych mogiłach na Kresach.
Więcej informacji na stronie Instytutu Pamięci Narodowej: https://zbrodniawolynska.pl/
Źródło: Gmina Alwernia
